“Help”, € 275,00, uniek exemplaar,  ink on paper, 24 x 32 cm, Fabriano acid free – 200 gr/m2,  © Ans Vianen

Heeft iemand dat weleens tegen jou gezegd? Dat betekent dat iemand bewondering heeft voor wat je doet. Een vriendin van me zei het laatst tegen me tijdens een gezellig avondje uit. Ik liet de tekeningen zie die ik tijdens de Inktober-maand heb gemaakt.
Inktober is een evenement dat een aantal jaren geleden is opgezet door een Amerikaanse illustrator. Het is de bedoeling dat wereldwijd mensen gaan tekenen met inkt en hun uitgewerkte tekening, dus geen schets, plaatsen op Social Media.
Elke dag wordt een woord opgegeven dat je inspiratiebron kan zijn. Je mag hier van afwijken maar het is natuurlijk veel leuker om je op het woord te focussen, omdat je dan ook ziet hoe anderen ermee omgegaan zijn. Dit jaar hebben ruim zeventigduizend mensen aan Inktober meegedaan dus je kunt wel stellen dat het een groot succes is.

Mijn tekeningen dragen mijn handschrift. Een van mijn regels is dat je niet binnen de lijntjes hoeft te blijven. Liever niet zelfs. Ondertussen heb ik ruim eenendertig tekeningen die door veel mensen geliked zijn. Ze zien er ook goed uit al zeg ik het zelf. Sommigen zijn het zelfs waard om als uitgangspunt voor een schilderij te dienen.

Mijn vriendin vroeg me hoe ik toch op al die ideeën kwam. Ik legde het concept uit en toen leek de waardering ineens een stuk minder te zijn. Dat is raar. Zo moeilijk is het niet om op ideeën te komen. Als ik om me heen kijk, kan ik met gemak honderd onderwerpen opzoeken die interessant genoeg zijn om te tekenen. Dat is het punt niet. Het leuke is gewoon dat je met zoveel mensen elke dag met hetzelfde uitgangspunt bezig bent, dat op je eigen manier uitwerkt en met elkaar deelt.

De een neemt het heel letterlijk en de ander gaat er ongelooflijk vrij mee om. Zo was er bijvoorbeeld iemand die elk woord verbeeldde aan de hand van visjes. Dat vind ik knap, vindingrijk ook. Zo zorg je ervoor dat je stijl herkenbaar is. Maar je wijkt ook af van het gangbare. Ik heb geprobeerd een connectie te vinden met mijn eigen dagelijkse leventje en mijn interesses. Als ik geen inspiratie had, zocht ik hulp bij de oude meesters. Zij geven altijd een oplossing. Dat is fijn. Daar zijn ze per slot van rekening meesters voor en wij mogen van hen leren.

Eigenlijk wordt in bovengenoemd geval over goed of minder goed een oordeel uitgesproken. Je kunt je afvragen wat daaraan ten grondslag ligt. Is het het onvermogen bij die vriendin zelf, die ook wel graag iets dergelijks zou willen doen, maar wat om een of andere reden niet gebeurt?
Het zou natuurlijk ook kunnen zijn dat ik de reactie niet juist heb aangevoeld, dat mijn lichaam een fout signaal heeft doorgestuurd.

In ieder geval is het sowieso knap als je het vol kunt houden om gedisciplineerd elke dag een arbeidsintensieve tekening te maken want van de ruim zeventigduizend mensen die meededen zijn er heel wat afgehaakt. Jammer, vooral voor henzelf, want ook zij weten hoe heerlijk het is om te tekenen met een ouderwetse kroontjespen. Wat brengt dat je terug in de tijd van de lagere school, waarin wij nog moesten schrijven met Oost-indische inkt en ons pennetje moesten schoonmaken met een al dan niet zelfgemaakte inktlap. Dat was toen ook knap.

  • Tekst en beeld: © Ans Vianen – www.ansans.nl – www.oeroek.nl – ansvianen@live.nl  –  06 40393366
  • Mijn webshop is nog niet gelanceerd.  Bel mij op nr. 06-40.39.33.66 of stuur een berichtje naar ansvianen@live.nl  als je de unieke tekening  wilt kopen.
  • “Help”, € 275,00, uniek exemplaar,  ink on paper, 24 x 32 cm, Fabriano acid free – 200 gr/m2,  © Ans Vianen